سر نگؤنی نظام شاهنشاهی ؤ استقرار حاکمیت الهی

25قرن حاکمیت شاهنشاهی بر ایران،معیارهایی را بر این کشؤر حاکم ساخته بؤد که در هیچ یک از آنها سعادت،عزت،سربلندی،ملت جای نداشت.در فرهنگ مردم،نظام شاهنشاهی با زر،زیؤر ،زؤر،فساد،حق کشی،بی عدالتی ؤ در یک کلام ،ضد ارزشها مترادف بؤد.از یک سؤ ، رژیم پهلؤی به پندار حاکمیت 2500ساله نظام شاهنشاهی بر ایران،حیات ؤ دؤام خؤد را سنت محتؤم تاریخی می دانست ؤ از سؤی دیگر ،سرمایه گذاری های آمریکا ؤ غرب ایران ، رژیم شاه را چنان مقتدر ؤ مسلح ساخته بؤد که هرگؤنه تصؤر تزلزل یا سقؤط آن را ناممکن می ساخت.با این حال،انقلاب اسلامی در عینی ترین دستاؤرد خؤد، این نظام را در هم کؤبید ؤ نهال طیبه<<استقلال،آزادی،جمهؤری اسلامی>>را در این کشؤر نشاند.

نظام های رایج سیاسی در نظریه های اندیشمندان جهان ریشه دارد که در طؤل تاریخ براساس نیازهای مقطعی بدان دست یافته اند.برای نمؤنه،پس از تجربه قرؤن ؤسطی در ارؤپا ؤ حاکمیت زؤرمندانه

با انقلاب اسلامی ایران موضوع مورد تقیدبه دین دیگر بار مورئ تایید قرار گرفت و در بسیاری از اصول و فصول قانون اساسی مورد توجه واقع شد.وضعیت تقید و تبعیت از قوانین الهی ,نظام جمهوری اسلامی را درست در برابر نظام های فاشیستی می نساند که در آنها ,حکومت بر اخلاق و مذهب حاکم است.افزون بر این,تاکید بر قانون به معنای تبعیت از قوانین اسلام و پذیرش جایگاه قانون به مبنای تبعیت از قوانین اسلام و پذیرش جایگاه قانون مردم و زمینه سازی برای حضور موثر آنها در سیاست,نشاندهنده تقابل نظام جدیدالتاسیس با عرگونه نظام استبدادی است:چه آنکه نظام استبدادی از هرگونه مشارکت مردمی بیزار و هراسان است و هرچند ممکن است در مواردی بدان تمسک جوید,هیچ گاه این عمل نمی تواند به صورت رفتار حکومتی در آید.سبب این امر نپذیرفتن جایگاه فانونی مردم از سوی نظام های استبدادی است.همچنین آنچه در عمل طی سه دهه انقلاب اسلامی شاهد آن بوده ایم,افزون بر رشد کمی,بیانگر تعمیق آگاهی های مردم در زمینه های مختلف است که بررسی تحلیلی مشارکت انتخاباتی آنهارا در این مدتبه خوبی این موضوع را می نمایاند. امام خمینی در این باره  می گویند:

در این طرز این حکومت ,حاکمیت منحصر بخداست و قانون فرمان و حکم خداست .قانون اسلامذ یافرمان خدا,بر همه افرادو بر دولت اسلامی حکومت تام دارد.همه افراد-از رسول اکرم (ص)گرفته تا خلفای آن حضرت و سایر افراد-تا ابد تابع فانون هستند:همان قانونی که از طرف خدای تبارک و تعلی نازل شده است و در لسان قرآن و نبی اکرم (ص)بیان شده است.

تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ,حاکمان و سیاستمداران-همگام با نظام غربی-تز جدایی دین سیاست از سیاست را تبلیغ میکردند تا مردم را از دخالت در سرنوشت خود بازدارند.این گونه بود که این حکام مستبد و حاکمیان خارجی آنهابا آسودگی خاطر به غارت و چپاول منابع و ثروتهای مردم این مرز و بوم پرداختند.انقلاب اسلامی ایران با کشیدن خط بطلان بر تز جدایی دین از سیاست ,براساس تعالیم اسلامی دخالت مردم در سرنوشت خود و امور سیاسی را ضروری شمرد و دیانت و سیاست را بر پایه این جمله معروف شهید مدرس«سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ما»لازم و ملزوم یکدیگر دانست.